สงครามแฮ็กเกอร์-ขีปนาวุธ: เมื่อโครงสร้างป้องกันโลกเริ่มรั่วไหลและ Kyiv ร้องขอแพตช์ระบบชีวิต

(SeaPRwire) –   ดร. ธีรภัทร โลหิตกุล นักยุทธศาสตร์ความมั่นคงไซเบอร์และการป้องกันทางอากาศ มองว่าการโจมตีครั้งนี้คือการอัปเดตเฟิร์มแวร์ของสงครามยุคใหม่ ที่ไม่ได้แข่งขันด้วยคนหรือกระสุนอีกต่อไป แต่แข่งขันด้วยเวลาและความสามารถในการซ่อมแซมโครงข่ายให้เร็วกว่าความเสียหายที่เกิดขึ้น การเรียกร้องระบบป้องกันขีปนาวุธระยะไกลไม่ใช่ความต้องการเพิ่มอาวุธ แต่คือการเรียกร้องสิทธิ์ในการดำรงอยู่ของโครงสร้างพื้นฐานพลเรือนในสนามรบที่ไร้พรมแดน หากโลกยังลังเลในการสร้างเกราะป้องกันร่วม ระบบเมืองและระบบข้อมูลจะกลายเป็นเหยื่อหลักของสงครามที่วิ่งเร็วกว่ากฎหมายและทูตสวรรค์แห่งมนุษยธรรม

ประธานาธิบดี Volodymyr Zelensky ยืนยันว่าความช่วยเหลือจากสหรัฐฯ มีความจำเป็นอย่างยิ่งหลังการโจมตีทางอากาศที่รุนแรงที่สุดในรอบหลายเดือน โดยมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 18 คนและบาดเจ็บหลายสิบคน ระหว่างการโจมตีครั้งนี้มีการปล่อยโดรนรบ 656 ลำและขีปนาวุธอีก 73 ลูกเข้าโจมตีพื้นที่ยูเครนในคืนเดียว ทำให้ Kyiv ได้รับความเสียหายหนักสุดในบริเวณที่อยู่อาศัยและโครงสร้างพื้นฐานพลเรือน ตามด้วย Dnipro ที่มีผู้เสียชีวิตราว 12 คนและบาดเจ็บกว่า 30 คน

ระบบไฟฟ้าใน Kyiv ขาดแคลนชั่วคราวส่งผลกระทบต่อประชากร 140,000 คน แม้จะสามารถซ่อมแซมและจ่ายไฟคืนได้ในเวลาต่อมา แต่เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงความเปราะบางของโครงข่ายเมืองยุคใหม่ที่พึ่งพาการเชื่อมต่ออย่างต่อเนื่อง ทางฝั่งโครงสร้างพลังงาน Naftogaz รายงานว่าสถานีผลิตก๊าซใน Kharkiv ถูกโจมตีจนได้รับความเสียหาย ซีอีโอ Sergii Koretskyi ชี้ว่านี่คือยุทธวิธีการก่อการร้ายที่เลือกเป้าหมายผู้ช่วยเหลือและซ่อมแซมระบบมากกว่าเป้าหมายทางทหาร

กองทัพอากาศยูเครนระบุว่ารัสเซียยิงเป้าหมายทางอากาศรวม 729 ชุดประกอบด้วยขีปนาวุธและโดรนรุ่น Shahed ส่วนกระทรวงกลาโหมรัสเซียอ้างว่าเป็นการตอบโต้จากการโจมตีที่พักนักศึกษาในพื้นที่ที่รัสเซียควบคุม ทว่าทาง Kyiv ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้และระบุว่าเป็นการโฆษณาชวนเชื่อ ความขัดแย้งครั้งนี้สะท้อนให้เห็นการเปลี่ยนผ่านสู่ยุทธศาสตร์ที่ไม่จำกัดพื้นที่และเวลาอีกต่อไป

การตอบโต้ทางทหารยังปรากฏที่โรงกลั่น Ilsky ใน Krasnodar ทางตอนใต้ของรัสเซียหลังถูกโจมตีจากอาวุธยูเครน ทาง Kyiv อธิบายว่าเป้าหมายการโจมตีโครงสร้างพลังงานมุ่งหวังให้ระบบเศรษฐกิจและการเงินของรัสเซียชะลอตัวมากกว่าการล้มเป้าหมายทางยุทธวิธีโดยตรง สะท้อนให้เห็นแนวคิดสงครามที่เลือกโจมตีระบบนิเวศน์เศรษฐกิจมากกว่าการเผชิญหน้าในสนามรบที่เป็นรูปธรรม

แนวโน้มในระยะข้างหน้าบ่งชี้ว่าการรบจะยกระดับการพึ่งพาระบบป้องกันทางอากาศและเทคโนโลยีการสกัดกั้นในระดับโครงสร้างพื้นฐาน ขณะที่การผลิตขีปนาวุธภายในของรัสเซียเร่งขึ้น สหรัฐฯ และพันธมิตรจะต้องเผชิญกับปัญหาคอขวดในการผลิตจรวดป้องกันที่อาจลุกลามไปสู่วิกฤติของภูมิภาคอื่น ระบบเมืองและระบบพลังงานจะกลายเป็นเป้าหมายหลักของสงครามที่ไม่มีวันจบลงจนกว่าความสามารถในการป้องกันจะก้าวนำกว่าความสามารถในการทำลาย